Weer een een stap verder naar mijn bucketlijst ding.

Ik sta daar. Ik sta in het verkeerde licht. Ik ben mijn tekst kwijt. Ik ben zo nerveus dat het enige dat m’n mond uitkomt gestotter is. Misschien kennen jullie deze angst wel? Maar in plaats van dat ik dit voelde, voelde ik alleen maar enorme spanning en plezier. Ik ben er voor gegaan, hoe spannend het ook was. Ik wilde het al jaren. Sommige herkennen dit van mij misschien wel of sommige beginnen er niet eens aan. Ik koos om het te gaan doen. Voorbereiding is het halve werk en biedt rust en vertrouwen. Misschien denk je nu wel: Waar heeft ze het over: “kom to the point” :).
Met dat in mijn achterhoofd ging ik voor nieuwe mensen ontmoeten, plezier en GO een maand elke zaterdag naar de Academie van Paul van Vliet.

Zoals jullie misschien op mijn social media hebben gezien ben ik in maart 4 dagen naar de Paul van Vliet academie gegaan. Daar leerde ik mensen kennen tussen de 20 en 50 jaar. Sommige met ervaring, sommige zonder ervaring, maar ieder met een doel en een flinke dosis motivatie. Om kennis te maken met de opleiding of zoals ik, te kijken wat ga ik hier nu mee doen op dit moment in mijn leven. Voor mij was de combi met zakelijk en privé heel belangrijk.

Bekend met theater? Welnee, dat is mij wel duidelijk geworden. Leren, zingen en dansen deed ik wel, maar alleen voor de lol. Spreken voor een groep mensen… ja dat was anders, dat is mijn ding, houd ik van en heb ik al jaren ervaring mee. Maar nu was het toch andere koek. Teksten moet je schrijven, instuderen, houdingen oefenen en elke keer hetzelfde doen. Zeker als je met andere aan het spelen bent. Ik ben zo gewend in te spelen op een groep en intuïtief te werken. Want ik besefte me wel dat ik altijd mijzelf ben, maar voor een groep eigenlijk ook in een rol zit. Zo zat ik vier dagen te werken aan allerlei aspecten van theater: lichaamstaal, dans, licht, geluid, zang en nog veel meer. Wat daar nog meer bij kwam kijken was zo enorm: oefenen met zuchten, hijgen en ademen, alleen maar om beter te zingen en meer kracht uit te stralen op het podium. En zal ik je eens wat vertellen. Vroeger zat ik in een zangkoor. Ik zat op de achterste rij en zong de 2e stem. Ik heb hierin altijd gedacht dat ik niet kon. Dat was een lekkere meevaller.

Ik ging elke zaterdag stapje voor stapje vooruit en de laatste zaterdag was het zover: iedereen moest/mocht een iets opvoeren. Iedereen deed het gewoon, de groep voelde veilig, men was kwetsbaar, maar daardoor ook zo dapper. Zij gingen echt voor GO.

De energie van de groep was zo fantastisch en motiverend. Voor mij was het weer een stap dichter bij mijn eigen show. Ga ik ervoor of krabbel ik toch terug? Ik kan er niet meer omheen. Het stond op mijn bucketlist, dus waarom niet? Ik heb niets te verliezen en een hoop te winnen. Deze dagen gaven mij zoveel energie en zoveel plezier. Het was ook zeker een uitdaging en leren doe je er altijd van, maar vooral genieten.

Dit is ook de slag die jij in je bedrijf mag maken. Als jij er niet voor gaat dan doen jouw werknemers dat ook niet. De eerste vraag die je jezelf moet stellen is: ‘Ga ik er zelf voor?’ Soms ben je bang. Soms wint de angst. Een gevecht verliezen betekent niet dat je de oorlog verliest, dus kruip uit dat hoekje waar de angst je heen heeft geduwd en ga ervoor. Het is jouw leven en jij verdient het om plezier te maken. Je moet jouw geluk niet van een ander laten afhangen, maar om hulp vragen is nooit verkeerd. Als je obstakels ziet, probeer ze dan om te draaien en te zien als leermomenten. Moeilijk? Natuurlijk, maar daarvoor heb je mensen om je heen, je familie, je vrienden, je collega’s en mij.

Let’s GO for it.