YogaDan sta je op een rotonde en vraag je jezelf af… Welke afslag neem ik om weer in Nederland te komen?

Inmiddels is het een maand geleden dat ik terug ben vanuit de Himalaya. Enorm veel inzichten gehad, veel meegemaakt en de conclusie is: Dit is een reis om nooit te vergeten! Wat een ervaring, wat een inzichten, een plan van aanpak, 8 kg lichter, alles op een rij, soms ook juist een chaos tot en met en enorm blij om ook weer ‘home sweet home’ te zijn.

De afgelopen weken zijn er meerdere mensen geweest die naar aanleiding van mijn laatste blog gevraagd hebben: Hoe is jouw reis afgelopen? Wat is erna gebeurd? Kun je weer wennen in die drukte van alledag? Hoe pak je het nu op? Ik heb er geen antwoord op. Wel dat ik niet in de gelegenheid ben geweest om te kunnen antwoorden omdat je deze reis eigenlijk niet kunt omschrijven. Je moet het ervaren en beleven en daarna gewoon weer doorgaan met waar je al stond. Deze ervaring neem ik mee in mijn rugzak en voelt als extra bagage die ik mag gebruiken in mijn verdere leven. Dit zowel zakelijk als privé! Het grootste inzicht is misschien wel dat je alleen maar met jezelf te maken hebt in elke beslissing en handeling die je doet en dat je daarmee jouw omgeving kunt meenemen.

Ondernemers reageren heel divers op deze reis. Reacties als: “Wat gaaf dit is iets wat ik altijd al zou willen doen” of “Het staat op mijn bucketlist” en “Ik ben niet zo zweverig hoor, ik verdiep mij er helemaal niet in”. Stiekem moet ik lachen. Ook ik ben niet zweverig en als het op je bucketlist staat moet je het nog wel gaan doen! Ik ben wel heel nieuwsgierig en als ik elke dag om 6 uur in de ochtend weer probeer mijn ledematen te versoepelen door een uur Yoga en daarna een uur te mediteren op een kleedje in een tempel waar je niets van verstaat, dan is er niet zoveel te zweven. Eigenlijk heb je dan na een aantal dagen een stijve kont. Dan besef je dat je alleen maar met jezelf te maken hebt. Machtig mooi en soms zo enorm zwaar en niets leuks aan. Verder hadden we ook elke dag 2 panchakarma behandelingen (Google dit eens voor de gein). Dit zijn behandelingen die ervoor zorgen dat je d.m.v. massages, detox en neusbehandelingen lichamelijk beter functioneert, maar vooral ook loslaat. Gelukkig had ik me hier geen voorstelling van gemaakt, maar ben er gewoon voor gegaan. Regelmatig dacht ik: “It is only the body”, want de lymfemassages waren echt heel hard en pijnlijk, maar hadden resultaat. Sterker nog na een week ging ik mij steeds beter voelen.

Oh ja en dan het hoofdstuk eten!!! Als een Oude Veldhuis moet ik eerlijk zijn. Ik hou van gezelligheid en ben een Bourgondiër. Nou hier heb ik het kleinste buffet ooit gezien. Het eten was op basis van ayvedische basis. Echter was dit wel heel basis!! Ook dit ga je op een gegeven moment accepteren. Ik ga niet zeggen waarderen, maar als je honger hebt eet je wat er is en het was wel heel gezond. Ook het resultaat van geen suiker, geen koffie en alcohol was heel duidelijk te merken. Overigens voor lol (weer een inzicht) heb je geen alcohol nodig :).

Dan hebben we ook nog te maken met de mensen die je daar tegenkomt. Jawel een groep met 11 vrouwen, een jongen van 16 en een blanke monnik. Na een paar dagen dacht ik: “Oh my god”. De huiskamersessies (elke dag om 17.00 uur) en perikelen waren enorm, vooral in het begin. Iedereen was aan het afkicken, inclusief ikzelf. Sommigen gingen helemaal in detail, anderen hoorden je bijna niet. Communiceren was voor een ieder een vak apart. Laat het nou mijn vak zijn, dus ik vond het echt heel interessant om te zien wat er gebeurde. De ervaring die ik had was wel dat ik er vanaf het begin af aan met een afstand naar heb kunnen kijken. Ik ben namelijk niet aan het werk, ik was hier ook voor mezelf. Ik denk overigens wel dat hierin moeder natuur geholpen heeft, want ik was de eerste dagen enorm ziek, diarree en koorts. Dus er kwam niet veel uit qua woorden.

Een fantastisch kamergenoot, waar ik ook veel van geleerd heb en andersom en waar ik ook zoveel mee gelachen heb. Al binnen de eerste week wisten we dat wij elkaar zouden uitdagen: feedback geven waar een ander iets aan heeft, elkaar vrij laten als je het nodig hebt en er voor elkaar zijn als het moet.

In week 2 gingen we met 4 mensen van de 12 over in stilte. De rest van de groep durfde het niet aan of wilde het niet doen om zijn eigen legitieme reden. Voor mij persoonlijk zwaar. Want gooi er een kwartje in en ik functioneer, niet voor niets zeggen vrienden wel eens Gem op je bek een klem. Toch ben ik hier gaan inzien wat er gebeurt met communicatie. Non verbaal, verbaal en ook naar jezelf toe. Ook wat je kunt doen als je met elkaar op een goede manier communiceert, hoeveel effect dit heeft om alles en iedereen. Met mij heeft het heel veel gedaan. Vooral het gesprek met jezelf daarin is confronterend. Waar het om gaat is dat je de dingen om je heen moet zien zoals ze zijn en dan pas echt helder kunt handelen. Dan is rust een absolute noodzaak.

Daarbij is het tevens zo dat als ik normaal gesproken niet praat, dan lees ik wel iets, schrijf ik iets of ben ik met andere dingen bezig. Dit alles mocht allemaal niet! Het zorgt ervoor dat je echt in alle rust bij jezelf komt. Jezelf ook tegenkomt en je komt er ook zoveel sterker uit! Het heeft mij geleerd om zaken te benaderen op een andere manier. Die is voor mij heel veel waard, want onbewust merkte ik dat ik daar soms in vast zat en daar een patroon in gevormd had om me daar weer uit te praten. Maar dat lukt niet als je in stilte bent, want je mag niet praten….

Deze maand was voor mij 1 om niet te vergeten en hoe ik het voortzet? Weet ik niet, alleen dat ik op allerlei manieren volop in actie ben. Continu een afslag op de rotonde neem en er steeds weer van geniet welke afslag ik neem. Makkelijk? Nee niet altijd, maar dat is niet nodig om te genieten van dat wat je doet!

Geniet van de weg! Kijk in ieder geval goed om je heen!

+ Op zoek naar meer inspiratie?

Op zoek naar meer inspiratie?