TreinreisDe afgelopen maanden gebeurt er veel. Mensen die komen en gaan, mooie reizen, opdrachten die voorbij komen waar ik veel kan brengen en veel van kan leren, nieuwe ingangen op ander werkgebied. Maar ook mensen die anders reageren dan je verwacht had. Op een positieve manier en op een negatieve manier. Ik zeg vaak je leven is als een treinreis, alleen ik ben degene die het begin en eindstation haal. Er zijn mensen die eerder afstappen of tussendoor opstappen. Alleen deze 2 maanden heb ik wel een heel groot station. Allerlei nieuwe opdrachten en kansen, je hoeft ze alleen maar op te pakken en een zelf een keus te maken: “wat ga ik hiermee doen? Tja t leven is een mooie reis!”

Onlangs heb ik een masterclass gevolgd in Barcalona met Michael Pilarzcyk, ging daar met bepaalde verwachtingen naartoe en kwam er met een geheel ander gevoel vandaan. Normaliter zou ik mezelf meer laten zien, maar nu had ik die behoefte niet, sterker nog, ik wilde meer in mezelf zijn dan ooit. Veel meer observeren, nadenken, stappen uitgeschreven en genieten van een hele mooie omgeving en een leuke groep inspirerende mensen met allemaal hun eigen verhaal. Dit was een bijzondere ontmoeting met daarin ook mooie samenwerkingen. En ja een volgend station was bereikt. Het station van een nieuwe start.

Maar het volgende station kondigt zich heel snel weer aan. En dan weer een volgende en de volgende het houdt niet op.

En zo besefte ik dat ik in no time veel ballen in de lucht te houden hebben of misschien wel een hele lang trein met veel wagons heb. Ik vind ze allemaal leuk, ik geniet ervan, maar ook merk ik dat t teveel wordt en zit ik niet op een treinreis, maar op de tgv. Ga zo hard dat ik niet meer zie wat er om me heen gebeurden zit in een ratrace. Kantoor verhuizing verliep niet vlot, bloggen deed ik niet meer, geen inspiratie, evenement opzetten werkte tegen, plan voor Healthy ondernemers kwam niet van de grond, communicatie workshop werd door een samenwerkende specialist gekopieerd, allemaal geen leuke dingen. Niet voldoende inspiratie? Bullshit! zat inspiratie ik bruis van alle kanten, alleen niet voldoende focus. Van de week was ik een strandwandeling aan t maken met een oude schoolvriend van de lagere school, we komen elkaar regelmatig tegen ergens op een netwerk altijd wel even vluchtig elkaar gedag zeggen en nu tijd om eens echt bij te kletsen! Hij zei tegen mij. He Gem het is niet let’s GO maar let it GO en focus wat je echt wilt doen! Dat was een mooi station, waar ik al kijkend naar de prachtige zee begrijp dat ik alleen maar hoef te doen waar ik van geniet  en goed in ben en de rest gaat vanzelf! Wat een fijn gesprek en mooie wandeling!

Door van tijd tot tijd let it GO te zeggen krijg je meer ruimte en wordt het vanzelf een let’s GO!

Dus wens ik jullie van tijd tot tijd wat onderzoek op een station aan, geniet van de vertragingen, overstappen, treinwissels het geeft je tijd om focus aan te brengen waar je echt heen wilt.

Voor nu een fijne werkweek!

+ Op zoek naar meer inspiratie?

Op zoek naar meer inspiratie?