Zou af en toe moet je jouw eigen huis eens ontruimen, zeker als je ziet dat de jongste in 1 jaar tijd van schoenmaat 42 naar 47 gaat. Niet dat ik de illusie heb dat hij er langer dan een paar maanden mee doet, maar goed, ik had wel tig paar voetbalschoenen, kleding en andere spullen die ik niet meer in mijn woonkamer wilde hebben. Tijd om eens te gaan opruimen dus. Een lieve vriendin van mij kwam met het idee, laten we naar een rommelmarkt gaan.

Besef dat ik het beter een snuffelmarkt kan noemen want dat is marketing technisch beter. Dus zondagochtend om 7 uur  ’s ochtends op weg naar Amstelveen met 3 meiden en een aanhanger vol met rommel in mijn ogen. Maar misschien voelde het bij mij meer als: deze spullen waren toe aan een nieuwe eigenaar.  Ik probeerde nog bij mijn jongens te bereiken dat ze meegingen. “omzet is voor jullie” was mijn motto, maar nee hoor: ” mam je bent helemaal gek, ik ga echt zo vroeg mijn bed niet uit” Hmmmmmm hadden ze daar een punt, of besefte ik me dat eigenlijk ergens een plank had misgeslagen dat het allemaal wel heel makkelijk gaat.

Gedurende de dag had ik heel veel inzichten en besefte ik me dat ik hier helemaal niet voor het geld zat. Sterker nog. De omzet van de hele dag (van wel 12 uur) en dan nog niet de uren van voorbereiden meegerekend was net zoveel als mijn uurtarief. Nee mijn uurtarief is niet te hoog 😛 want dat is wat ik waard ben en waar ik jaren in geïnvesteerd heb, maar er zijn nog steeds heel veel mensen die moeten opletten wat ze kopen en echt het geld niet hebben om via internet of in dure winkels te spenderen wat ze willen. Er is ook een andere groep die als sport probeert zo leuk mogelijke spullen te scoren voor zo min mogelijk geld en daar weer oprecht blij mee te zijn. Er zijn ook ouders die hun kinderen de waarde van geld te laten zien. Zo kwam er een jongetje die de slang wilde hebben waar mijn zoon heel veel mee gespeeld heeft en die was €0,50, en met zorg pakte hij zijn centjes en rekende hij af bij mij. “ziet u het mevrouw €050” “Klopt helemaal zei ik” En wat was hij blij met die slang en hij glunderde van oor tot oor. Misschien wel blijer dan mijn zoon die hem zomaar kreeg om een of andere reden besefte ik mij.

Oja en dan heb je de vroegboekers zoals ze die noemen. Die lopen voordat de markt al open is te snuffelen in de dozen die je nog moet uitpakken, want dat gaat het meeste weg en wel zo goedkoop mogelijk. Later zag ik dat dat eigenlijk de standhouders zelf waren. Gillen van het lachen heb ik gedaan. Oja en dan ik zelf, ik had toch de neiging om af en toe een rondje te gaan lopen om te kijken wat er allemaal was. En ja zelfs wat gekocht voor mijn hond Saar (een stok voor het schapendrijven die normaal €30 kost en nu voor €1). En blij dat ik was. Als een klein kind.

Grootse inzicht was eigenlijk wel de titel van deze blog: Als je niet de kleine dingen waardeert, zijn de grote dingen het ook niet echt waard. En zo was deze hele drukke zondag een hele waardevolle dag die min de kosten van de stand qua geld minder hebben opgeleverd dan mijn uurtarief. In de kern mij heel veel dingen raken over hoe ik met spullen omgaan als ik wil ont-spullen en wat dat weer doet met andere mensen. En dat was heel veel waard!

+ Op zoek naar meer inspiratie?

Op zoek naar meer inspiratie?